REJESTRACJA I ZAPISY:535 004 084

Leczenie uzależnienia od dopalaczy w Ośrodku Terapii Uzależnień, Piaseczno!

Uzależnienie od dopalaczy

Używki i różnego rodzaju dopalacze działają negatywnie nie tylko na zdrowie, ale i na psychikę człowieka. Często prowadzą do depresji, a młodzi ludzie uzależnieni od nich często trafiają na odwyk do klinik psychiatrycznych. Nierzadko zaczyna się niewinnie – od jednego specyfiku, a finał jest druzgocący. Trucizny, które uzależniają, często są powszechnie dostępne w zwykłych sklepach. Zdarza się, że sami rodzice nie wiedzą, że kupują swoim pociechom środki uzależniające, tkwiąc w przekonaniu, że dostarczają dziecku potrzebnej energii.


Skutki uboczne dopalaczy

Dopalacze do niedawna były legalnie dostępne jako produkty kolekcjonerskie, nie do spożycia. Ze względu na ominięcie przepisów substancje psychoaktywne stały się dostępne dla ludzi, mimo iż ich szkodliwość nie została nawet przebadana. Obecnie obrót dopalaczami stał się zabroniony, dzięki czemu ich dostępność została znacznie utrudniona. Warto pamiętać, że niewinnie wyglądające tabletki mogą prowadzić do utraty zdrowia, a nawet życia.

Skutki używania dopalaczy nie są jeszcze do końca zbadane. Skład dopalaczy wielokrotnie ulegał zmianie, dlatego nie wiadomo do końca, jakie są następstwa ich stosowania. Jedno jest pewne – skutki dopalaczy są poważne. Dopalacze mogą wywołać w zależności od wrażliwości organizmu:

  • nudności,
  • bóle głowy,
  • zawroty głowy,
  • stany lękowe,
  • bezsenność,
  • drgawki,
  • problemy z oddychaniem,
  • znużenie,
  • urojenia,
  • ataki szału,
  • wysoką gorączkę,
  • nadmierne pocenie się,
  • śpiączkę,
  • wymioty,
  • biegunkę,
  • brązowienie na skórze.

Od czego można się uzależnić

Uzależnić można się zarówno od substancji zażywanej, jak i od stanu emocjonalnego uzyskiwanego za pomocą używki – jednym słowem uzależnić można się od wszystkiego. Reklamy, propaganda i znajomi – często właśnie dzięki nim młody człowiek sięga po używki. Kiedy reklama mówi, że po zażyciu danego produktu pamięć się wzmocni, to młody człowiek nie będzie potrafił skupić się bez danego produktu. Również uprawiając jakiś sport i chcąc osiągnąć wysoki wynik, należy sięgnąć po batonika, cukierka czy napój, które na pewno zapewnią zwycięstwo. To wszystko powoduje, że młoda osoba przenosi później te używki do życia codziennego i do dyskotek, ponieważ bez pobudzenia chemicznego nie czuje się na siłach, aby coś osiągnąć. Działa tu tzw. efekt placebo.


Leczenie

Osoby z ostrymi zatruciami w przebiegu używania „dopalaczy” o mniejszym nasileniu objawów rzadko trafiają do placówek ochrony zdrowia. W przypadku cięższych postaci ostrych zatruć trafiają one głównie na oddziały toksykologiczne, a problemami powodującymi konieczność interwencji są zaburzenia świadomości ze śpiączką włącznie, znaczna nadaktywność wegetatywna (m.in. nadciśnienie tętnicze, przyspieszenie częstotliwości rytmu serca z możliwością zagrażających życiu arytmii), zwiększona temperatura ciała, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej oraz upośledzenie podstawowych czynności życiowych (niewydolność krążenia lub oddechu). Bardziej niebezpieczne dla życia przypadki to przyjmowanie „dopalaczy” łącznie z innymi substancjami. Leczenie polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych i leczeniu objawowym, korzystając z doświadczenia w leczeniu zatruć innymi, bardziej znanymi substancjami. Stosunkowo najwięcej kłopotów sprawiają substancje o działaniu stymulującym.

Część ostrych zatruć może się przejawiać zaburzeniami psychicznymi: najczęściej podnieceniem (substancje stymulujące), rzadziej urojeniami (substancje stymulujące i halucynogenne) oraz omamami i lękiem o nasileniu paniki (substancje halucynogenne). Część tych zaburzeń przemija spontanicznie bez leczenia, część wymaga krótkiego leczenia objawowego. Zejściem intoksykacji (szczególnie wielokrotnej po substancjach stymulujących) mogą być zespoły depresyjne. Przebieg tych ostatnich jest zróżnicowany – od krótkotrwałych, przemijających spontanicznie do długotrwałych i opornych na leczenie przeciwdepresyjne.

U części osób dłużej i intensywniej przyjmujących „dopalacze” może dochodzić do wystąpienia przewlekłych psychoz omamowo-urojeniowych, wymagających leczenia szpitalnego. Rozpoznanie i leczenie jest zazwyczaj utrudnione, gdyż chorzy często przyjmują wiele różnych substancji, a w odniesieniu do dopalaczy – znają jedynie ich nazwy firmowe, które mogą zawierać różne substancje lub ich mieszanki.

U niektórych osób, szczególnie używających substancji stymulujących, może dojść do uzależnienia. Nie ma standardów farmakoterapii tych uzależnień, a w postępowaniu dominują oddziaływania psychospołeczne: indywidualne i grupowe, ambulatoryjne i szpitalne. W Polsce celem takich oddziaływań jest najczęściej utrzymywanie całkowitej i długotrwałej abstynencji, a środkami do ich osiągnięcia są: uświadomienie sobie szkód spowodowanych używaniem „dopalaczy”, zwiększenie motywacji do funkcjonowania bez tych substancji oraz wyuczenie radzenia sobie z negatywnymi emocjami, głodem substancji, objawami abstynencyjnymi i pokusami środowiskowymi. Nie ma programów dla osób uzależnionych wyłącznie od „dopalaczy” i ich leczenie przebiega w ramach programów dla uzależnionych od substancji psychostymulujących lub uzależnionych od wielu substancji.